سه شنبه, ۲۰ آذر ۱۳۹۷ ۰۶:۱۸






نشان-تندیس

اولین دوره نشان مسئولیت اجتماعی

پیوندها

درباره سازمان بهزیستی

مقدمه
پس از بررسی و مطالعات انجام شده، زیر نظر دکتر محمد علی فیاض‌بخش، سازمان بهزیستی کشور به موجب لایحه قانونی مورخ ۱۳۵۹/۴/۲۴ از ادغام ۱۶ سازمان، نهاد، مؤسسه و انجمن تشکیل شد؛ تا با اتخاذ تدابیر و ارائه خدمات و حمایت‌های غیربیمه‌ای با حفظ ارزش‌ها و کرامت والای انسانی و تکیه بر مشارکت‌های مردم و همکاری نزدیک با سازمان‌های ذی‌ربط، در جهت گسترش خدمات توانبخشی، حمایتی، بازپروری و پیشگیری از معلولیت‌ها و آسیب‌های اجتماعی و کمک به تأمین حداقل نیازهای اساسی گروه‌های کم درآمد، اقدام نماید.
در تیرماه سال ۱۳۸۳ بر اساس قانون ساختار وزارت رفاه و تأمین اجتماعی این سازمان از وزارت بهداشت جدا و به وزارت رفاه ملحق شد. سازمان بهزیستی در حال حاضر با بیش از 120 نوع فعالیت در عرصه رفاه اجتماعی (پیشگیری، خدمات اجتماعی، توانبخشی) خدمات­رسانی می­نماید، که از مهمترین وظایف قانونی سازمان می­توان موارد ذیل را برشمرد:
  • حمایت از خانواده­های بی­سرپرست و نیازمند و ارایه خدمات مختلف به آنها؛
  • حمایت و نگهداری از کودکان و اطفال بی­سرپرست، ساماندهی، حمایت و نگهداری از کودکان خیابانی، ارایه خدمات مختلف به آسیب­دیدگان اجتماعی و افراد در معرض آسیب، بیمه اجتماعی زنان خانه­دار کشور، تأمین جهیزیه مورد نیاز ایتام، معلولان و آسیب­دیدگان نیازمند؛
  • ارایه خدمات درمانی و توانبخشی به معلولان، سالمندان و بیماران روانی مزمن؛
  • حمایت و نگهداری معلولان غیر قابل توانبخشی؛
  • ساماندهی، حمایت و نگهداری سالمندان نیازمند؛
  • ساماندهی، حمایت و نگهداری بیماران روانی مزمن؛
  • ارایه خدمات آموزشی به معلولان؛
  • ارایه خدمات تربیت بدنی و ورزشی ویژه معلولان و کم توانان؛
  • ارایه خدمات حمایتی و توانبخشی به بیماران جذامی؛
  • پیشگیری از معلولیت­ها؛
  • پیشگیری از آسیب­های اجتماعی از جمله طلاق، خودکشی، کودک­آزاری؛
  • ارایه خدمات مشاورهای روانشناختی به جامعه؛
  • آموزش مهارت­های زندگی (فردی – اجتماعی)؛
  • پیشگیری از اعتیاد به مواد مخدر؛
  • درمان و بازتوانی معتادان؛
  • ارایه خدمات تخصصی به منظور کاهش آسیب ناشی از اعتیاد؛
  • حمایت از معتادان بهبود یافته و توانمندسازی آنها؛
  • تحت پوشش قراردادن گروه­های هدف از نظر بیمه خدمات درمانی؛
  • تأمین موجبات و تشویق جلب مشارکت­ها و فعالیت گروه­های داوطلب و مؤسسات غیر دولتی؛
  • ارتقای سطح نگرش جامع به مفهوم مشارکت مردمی و فراهم آوردن زمینه­های مناسب برای نظام مشارکت عمومی و مددکاری؛
  • جذب مشارکت­های انسانی و مادی ایرانیان داخل و خارج از کشور و نهادهای بین­المللی در توسعه فعالیت­های بهزیستی؛
بطور کلی بیش از 22 میلیون نفر از برنامه­های مختلف آموزشی، فرهنگی، تربیتی، پیشگیرانه، حمایتی، توانبخشی و توانمندسازی و... سازمان استفاده می­نمایند و این خدمات را کارکنان خدوم به همراه قریب به 25000 مرکز غیردولتی همراه بهزیستی به افراد و گروه­های نیازمند ارائه می­نمایند.
 
جایگاه بهزیستی در اسناد و قوانین جمهوری اسلامی ایران به شرح ذیل می­باشد:
الف) قوانین اختصاصی:
  • اصل 21 و 29 قانون اساسی؛
  • لایحه قانون تشکیل سازمان بهزیستی کشور؛
  • قانون حمایت از کودکان بی­سرپرست مصوب سال 29/12/1353؛
  • قانون تأمین زنان و کودکان بی سرپرست مصوب سال 1373؛
  • قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی؛
  • قانون جامع حمایت از معلولان مصوب سال 1383؛
 
ب) اسناد فرادستی:
  • ماده واحده قانون واگذاری قیمومیت مهجورین تحت پوشش سازمان بهزیستی کشور به سازمان مصوب سال 11/5/1376 و آئین نامه مربوطه؛
  • آئین نامه ساماندهی کودکان خیابانی مصوب سال 1384؛
  • آئین نامه شورای عالی اداری در خصوص ساماندهی متکدیان مصوب سال 1384؛
  • آئین نامه چتر ایمنی رفاه اجتماعی؛
  • سند چشم انداز بیست ساله (بندهای 12 – 13 – 14 و 19)؛
  • برنامه پنجم توسعه کشور (مواد 20 – 27 – 38 – 39 – 43 – 112 – 211 – 227 و 230)؛
 

 
از مهمترین گروه­های هدف سازمان بهزیستی می­توان به موارد ذیل اشاره داشت:
  • کودکان و نوجوانان بی­سرپرست (ایتام) و بد سرپرست؛
  • زنان بی­سرپرست و سرپرست خانوار؛
  • آسیب دیدگان اجتماعی و افراد در معرض آسیب شامل کودکان خیابانی، کودکان کار، دختران فراری، زنان آسیب دیده، اختلالات جنسی، خانواده معتادین، معتادین و...؛
  • معلولین و سالمندان؛
  • بیماران روانی مزمن؛
  • آحاد جامعه نظیر کودکان تحت پوشش مهدهای کودک، خدمت گیرندگان خدمات مشاوره، افراد برخوردار از آموزش مهارت­های زندگی و پیشگیری از اعتیاد و...؛
 
از مهمترین دستاوردهای سازمان بهزیستی در دوران فعالیتش می­توان به موارد ذیل اشاره داشت:
  • افزایش منابع اعتباری و بودجه­های مرتبط با بخش­های حمایتی؛
  • نگهداری و مراقبت شبانه­روزی از کودکان بی­سرپرست در خانه­های کودکان و نوجوانان و خانواده‌های جایگزین؛
  • توانمندسازی اقتصادی معلولین، زنان و کودکان بی­سرپرست در قالب طرح­های اشتغال­زایی؛
  • تأمین مسکن مناسب در قالب طرح مسکن مهر و نهضت مسکن؛
  • ارتقاء سلامت و بهداشت روان گروه­های هدف؛
  • بهره­مندی گروه­های هدف از خدمات توانبخشی (اجتماعی، آموزشی و حرفه‌ای)؛
  • پیشگیری از معلولیت­ها، آسیب­های اجتماعی و اعتیاد در سطح جامعه؛
  • بازپروری و تلفیق اجتماعی گروه­های هدف؛
  • گسترش عدالت اجتماعی و دستیابی فرصت­های برابر جهت دهک­های پائین جامعه؛
  • تدوین، تبیین و اجرا قوانین مرتبط با گروه­های هدف؛
  • تدوین و اجرای برنامه «اورژانس اجتماعی کشور»؛
  • توسعه مشارکت­های مردمی در قالب سازمان­های اجتماع محور؛
  • ارائه بیش از 90% خدمات اجتماعی از طریق بخش غیردولتی و مردم نهاد؛
 طی سالیان اخیر بروز بحران­های اقتصادی و به موازات آن افزایش جمعیت آسیب­پذیر و از سویی عدم همخوانی سرعت ارائه خدمات در حوزه سلامت و رفاه اجتماعی در کشور، از موضوعاتی است که دولت نتواند به شایستگی به مدیریت شرایط بپردازد. بر این اساس همچون تجربیات موفق سایر کشورهای در حال گذر، توسعه و ساماندهی حرکت­های متعددی که در این حوزه از سوی سازمان­ها، نهادها و مؤسسات خصوصی در حال انجام است، یکی از راهکارهای بهبود شرایط است.
بر این اساس، سازمان بهزیستی کشور، به اعتبار رسالت و وظایف محوله، در راستای اقدامات و دستاوردهای پیشین خود، برآن است تا به منظور پاسخگویی به این نیازها و در راستای تبیین
مولفه­های اجتماعی رفاه در بین اقشار جامعه، از آسیب پذیر تا مرفه، «جایزه ملی شهید دکتر فیاض بخش» را در دستور کار قرار دهد؛ تا بر اساس اصول بین­المللی بومی­شده توسط اندیشمندان داخلی به ترویج و تشویق اقدامات اجتماعی سازمان­ها، نهادها و مؤسسات خصوصی در حوزه سلامت و رفاه اجتماعی بپردازد. لذا در ادامه سعی می­گردد با ارائه­ی اطلاعاتی مختصر، به معرفی این اقدام ملی پرداخته گردد.

 




پوستر